Amaç: Çalışmada, doksorubisin ile oluşturulan kardiyotoksisite üzerine tirozolün etkinliğinin araştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Ratlar 4 gruba ayrıldı ve her grupta 8 rat yer aldı. Grup 1 ve grup 2?ye 1 ml serum fizyolojik, grup 3 ve grup 4?e ise 20 mg/kg dozda tirozol uygulaması yapıldı. Serum fizyolojik ve tirozol uygulamalarında oral gavaj yöntemi kullanıldı. Ayrıca grup 2 ve grup 4?e denemenin 12. günü 15 mg/kg dozda ve tek doz intraperitoneal doksorubisin uygulaması yapıldı. Denemenin 14. gününde anestezi altındaki ratlardan serum ve doku örnekleri alındı ve daha sonra ötanazi edildi. Serum kreatin kinaz MB ve kreatin kinaz aktiviteleri analiz edildi. Kalp dokuları çıkarıldı ve bu dokularda histopatolojik ve oksidatif stres parametrelerine yönelik analizler yapıldı. Kalp dokusu malondialdehit ve redükte glutatyon düzeyleri ile katalaz ve glutatyon peroksidaz enzim aktiviteleri spektrofotometrik olarak belirlendi. Bulgular: Tirozol ön tedavisinin doksorubisinin neden olduğu kalp dokusu malondialdehit düzeyindeki artışı (p<0.05), redükte glutatyon düzeyi ve glutatyon peroksidaz enzim aktivitesindeki azalmaları engellediği ve doksorubisinin kalp dokusunda meydana getirdiği oksidatif stresi baskıladığı görüldü. Kalp dokusu katalaz enzim aktiviteleri açısından gruplar arasında farklılık gözlenmedi. Kalpteki oksidatif hasarın azalmasına bağlı olarak serum kreatin kinaz MB ve kreatin kinaz aktivitelerinin önemli oranda azaldığı (p<0.05) tespit edildi. Ayrıca tirozol ön tedavisinin doksorubisinin kalp dokusunda meydana getirdiği histopatolojik lezyonları engellediği belirlendi. Öneri: Tirozol uygulamasının doksorubisinin neden olduğu kardiyotoksisiteyi azaltabileceği düşünülmektedir.
Purpose: The study was aimed at investigating the effectiveness of thyrozole on cardiotoxicity created by docsorubisin. Method: The rats were divided into 4 groups and 8 rats were in each group. Group 1 and group 2 were given 1 ml of serum physiological, group 3 and group 4 were given 20 mg/kg of thyrozole. Serum physiological and thyrozole applications have been used by the oral gage method. In addition, on the 12th day of the group 2 and group 4, the dose of 15 mg/kg and single dose of intraperitoneal doxorubin were administered. On the 14th day of the trial, serum and tissue samples were taken from the rat under anesthesia and later exhausted. Serum creatine kinase MB and creatine kinase activities have been analyzed. The heart tissues were removed and the histopathological and oxidative stress parameters were analysed in these tissues. The activity of the enzyme catalase and glutathone peroxydase with malondialdehitis and reduced glutathone levels was spectrophotometrically determined. The findings: A rise in the heart tissue malondial dehydrate (p<0.05), caused by the pre-treatment of thyrozole, has been shown to prevent the low levels of glutathion and the decrease in the activity of the enzyme glutathion peroxidase and to suppress the oxidative stress caused by the thyrozole in the heart tissue. There were no differences between the groups in terms of the activity of the cardiovascular catalase enzyme. Due to the reduction of oxidative damage to the heart, the serum creatine kinase MB and creatine kinase activity (p<0.05) were significantly reduced. It has also been found that thyrozole pre-treatment prevents the histopathological lesions caused by the docsoruby in the heart tissue. Recommendation: It is believed that the application of tirosol can reduce the cardiotoxicity caused by the dosoruby.
Field : Sağlık Bilimleri
Journal Type : Uluslararası
Relevant Articles | Author | # |
---|
Article | Author | # |
---|