Amaç: COVİD-19’un çocukların ve yetişkinlerin ruh sağlığı üzerindeki etkisi, yakın gelecekte sağlık hizmetlerinde en güncel sorunlardan biri olmaya adaydır. Bu çalışma ile hışıltılı çocuk tanılı hastaların pandemi dönemindeki klinik seyirlerini belirlemek, duygusal, davranışsal, sosyal ve psikiyatrik değerlendirmelerini yapmak, ayrıca annelerinin de psikiyatrik durumlarını değerlendirerek pandeminin hastalık takip ve tedavisi üzerine olan olası etkisinin araştırmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya 2-5 yaş arası 58 hışıltılı çocuk tanılı hasta dahil edildi. Hastaların sosyodemografik özellikleri ve hışıltı geçmişlerine ait veriler kaydedildi. Güncel klinik durumlarını değerlendirmek üzere Çocuklar İçin Solunum ve Astım Kontrol Testi uygulandı. Psikiyatrik değerlendirme amacıyla hastalara Güçler ve Güçlükler Anketi (SDQ), annelerine ise Depresyon Anksiyete Stres Ölçeği 21 (DASS 21) ve Kısa Psikolojik Sağlamlık Testi uygulandı. Bulgular: Çalışmamızda pandemi döneminde hastalarımızın değişen oranlarda (%17-43) duygusal, davranış, hiperaktivite, akran ve sosyal açılardan problem yaşadığı gözlemlenmiştir. Kız çocuklarda duygusal problemlerin daha sık görülmesi özellikle dikkat çekmiştir. Annelerdeki depresyon skorları ile çocuklarının SDQ toplam skorları arasında pozitif ilişki olduğu gösterilmiştir. Buna karşılık güncel hastalık kontrol durumunun, hospitalizasyon öyküsünün ve pandemi döneminde semptomatik olup olmamanın annelerde mental etkilenmeye katkıda bulunmadığı gözlenmiştir. Sonuç: Depresyon puanı yüksek olan annelerin çocuklarında genel güçlük puanlarının yüksek saptanması, anne ve çocuk ruh sağlığının birlikte değerlendirilmesine ihtiyaç olduğunu göstermektedir. Psikolojik etki çok faktörlüdür ve toplumlar arasında farklılık gösterir. Bu konuda ailesel ve bireysel değişkenlerin göz önüne alındığı daha büyük ölçekli gelecek çalışmalara ihtiyaç vardır.
Objective: The impact of COVID-19 on the mental health of children and adults is a candidate to be one of the most current issues in healthcare in the near future. This study aimed to determine the clinical course of patients diagnosed with wheezing, to make emotional, behavioral, social, and psychiatric evaluations, and to investigate the possible effect of the pandemic on disease follow-up and treatment by evaluating the psychiatric conditions of their mothers. Material and Methods: The study included 58 patients diagnosed with a wheezy infant aged 2-5 years. Data regarding the sociodemographic characteristics and wheezing history of the patients were recorded. ‘Test for Respiratory and Asthma Control in Kids (TRACK)’ was applied to evaluate their current clinical condition. For psychiatric evaluation, the ‘Strengths and Difficulties Questionnaires (SDQ)’ was applied to the patients, and the ‘Depression Anxiety Stress Scale 21 (DASS 21)’ and ‘The Brief Resilience Scale (BRS)’ were administered to their mothers. Results: In our study, it was observed that our patients experienced emotional, behavioral, peer, and social problems at varying rates (17-43%) during the pandemic period. It was especially noteworthy that emotional problems were seen more frequently in girls. It has been shown that there is a positive relationship between depression scores in mothers and SDQ Total Scores of their children. On the other hand, it was observed that current disease control status, hospitalization history, and whether or not being symptomatic during the pandemic period did not contribute to mental impairment in mothers. Conclusion: The detection of high overall difficulty scores in children of mothers with high depression scores indicates that there is a need to evaluate maternal and child mental health together. Psychological influence is multifactorial and varies between societies. There is a need for studies on a larger scale that take familial and individual variables into account.
Alan : Sağlık Bilimleri
Dergi Türü : Uluslararası
Benzer Makaleler | Yazar | # |
---|
Makale | Yazar | # |
---|