Amaç: Yenidoğan nöbetleri (YN) ile ilişkili nörolojik sekeller uzun dönemde epilepsi, nörogelişimsel gerilik ve serebral palsi olarak bilinir. Bu çalışma, YN geçirmiş, nörobilişsel açıdan uzun dönemde etkilenmeyen çocukların psikososyal ve davranışsal sorunları araştırmayı amaçlamaktadır Yöntem: Ocak 2006 ile Aralık 2008 tarihleri arasında YN tanısı alan ve tedavi edilen hastalar olgukontrol çalışmasına dâhil edildi. Epilepsi, eşlik eden kronik hastalık, düzenli ilaç kullanımı öyküsü olan ve nöromotor gelişim basamaklarında gecikme olan hastalar çalışamaya dâhil edilmedi. Yaş, cinsiyet ve sosyoekonomik düzeyi hasta grubuna benzer olan çocuklar kontrol grubu olarak seçilmiştir. Davranış ve psikososyal değerlendirme için tüm katılımcılara standardize edilmiş sorular ve testler uygulandı. Çocuklar için Wechsler Zeka Ölçeği (WISC-IV) zihinsel performansı değerlendirmek için kullanıldı. Psikososyal ve davranışsal işlevsellik, Güçler ve Güçlükler Anketi (GGA) kullanılarak değerlendirilmiştir Bulgular: YN olan 17 hasta (9 kız) ve yaşları 9-12 olan 18 sağlıklı kontrol (10 kız) çalışmaya dâhil edildi. YN olan çocuklar ile kontrol grubu arasında zekâ düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05). YN ve kontrol grubu arasında toplam puanlar ve alt ölçek SDQ puanları istatistiksel olarak farklı değildi (p>0,05). Sonuç: Beynin gelişim aşamasında nöbetlere maruz kalan riskli çocukların okul çağına geldiklerinde psikososyal açıdan izlenmesi, psikiyatrik değerlendirmeye yönlendirilmesi doğru bir yaklaşım olacaktır.
Purpose: Neurological scales associated with newborn attacks (YN) are known as long-term epilepsy, neurodevelopmental tension and cerebral palsy. This study aims to investigate the psychosocial and behavioral problems of children who have been diagnosed and treated with YN, which have not been long-lasted from a neurobiological point of view Method: Patients who have been diagnosed with YN between January 2006 and December 2008 were included in the olgucontrol study. Patients with epilepsy, accompanied chronic disease, regular history of drug use and delays in the stages of neuromotor development were not included in the study. Children with age, gender and socio-economic levels similar to the patient group are selected as a control group. Standardized questions and tests were applied to all participants for behavior and psychosocial assessment. Wechsler Intelligence Scale (WISC-IV) for children was used to evaluate mental performance. Psychosocial and behavioral functionality, Power and Weakness Survey (GGA) was evaluated using the findings: 17 patients with YN (9 girls) and 18 healthy controls (10 girls) with ages 9-12 were included in the study. There was no statistically significant difference in intelligence levels between YN children and the control group (p>0,05). The total scores between YN and the control group and the low scale SDQ scores were not statistically different (p>0,05). Conclusion: When risky children who are exposed to strokes in the developmental stage of the brain reach the school age, psychosocial monitoring, directing to psychiatric assessment will be a right approach.
Field : Sağlık Bilimleri
Journal Type : Ulusal
Relevant Articles | Author | # |
---|
Article | Author | # |
---|