Amaç: Bu araştırma, aile sağlığı merkezlerinde çalışan, aile hekimliği 1. aşama uyum eğitimine katılmış olan hekimlerin iletişim becerileri düzeyini belirlemek ve hastaya yaklaşımlarıyla iletişim becerileri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada bazı sosyodemografik, hekim ve hasta ile ilişkili değişkenlere göre iletişim becerilerinin anlamlı bir farklılık yaratıp yaratmadığı da araştırılmıştır. Yöntem: Araştırmanın evrenini Ankara ilinde aile hekimlerine yönelik Mart 2015- Mart 2016 tarihleri arasında Halk Sağlığı Kurumu tarafından düzenlenen eğitimlere katılan hekimlerin tamamı oluşturmuş olup, 745 hekim çalışmaya alınmıştır. Düzenlenen eğitime katılan hekimler ile yüz yüze görüşülerek anket formu uygulanmıştır. Araştırmada, araştırmacı tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu, hastaya yaklaşımla ilişkili sorular ve Korkut İletişim Ölçeği’nin 20 ifadeyi içeren kısa formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde Kolmogorov Smirnov, Histogram, Independent samples t test, ANOVA, Games-Howell ya da Tukey post hoc testleri ve Spearman rho korelasyon analizi kullanılmıştır. Bütün analizlerde SPSS.23 programı kullanılmış ve anlamlılık düzeyi olarak p<0,05 değeri kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışma aile hekimlerinin iletişim becerilerinin oldukça yüksek olduğunu göstermiştir (X: 100,14). İletişim becerileri puanlarının bazı sosyodemografik değişkenlerle karşılaştırıldığında; çalışma süresi, cinsiyet, ekonomik durum, medeni durum, çocuk sayısı gibi değişkenlerle anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı (>0,05) ancak, yaş, hekimlerin sosyal etkinliklere katılma durumu, günlük yaşantılarında diğer kişilerle ilişkilerinde güçlük yaşayıp yaşamama durumu ve hasta ve aileleriyle iletişim sorunu yaşayıp yaşamama durumuna göre anlamlı bir şekilde farklılaştığı bulunmuştur ( p<0,001). Sonuç: Hekimlerin mevcut iletişim becerileri yüksek olmakla birlikte, mezuniyet öncesinden başlayarak, iletişim güçlükleri ve etkili iletişim tekniklerine yönelik uygulamalı eğitime eğitim programlarında ağırlık verilmesi önerilmektedir.
Purpose: This research was carried out with the aim of determining the level of communication skills of doctors who worked in family health centers, who participated in the family medicine stage 1 adaptation training, and assessing the relationship between patient approaches and communication skills. According to some sociodemographic, physician and patient-related variables, communication skills make a significant difference. Method: The universe of the research was formed by all doctors who participated in the training organized by the Public Health Institute between March 2015 and March 2016 for family doctors in the province of Ankara, and 745 doctors were taken to work. The form of survey was applied by the doctors who participated in the prepared training. The study used a short form that contains the personal information form created by the researcher, questions related to the patient’s approach and 20 expressions of the Fear Communication Scale. Data analysis used Kolmogorov Smirnov, Histogram, Independent samples t test, ANOVA, Games-Howell or Tukey post hoc tests and Spearman rho correlation analysis. In all analyses, the SPSS.23 program was used and the value p<0,05 was accepted as the meaning level. The findings: The study has shown that the communication skills of family doctors are quite high (X: 100,14). Communication skills points compared to some sociodemographic variables; they did not differ significantly from the variables such as working time, gender, economic status, civic status, children’s number (>0,05) but they did not differ significantly according to the age, the state of participation of doctors in social activities, the state of difficulties in their relationships with others in their daily lives and the state of difficulties in communication with patients and their families (p<0,001). The result: While doctors have high existing communication skills, it is recommended that they focus on communication difficulties and practical training on effective communication techniques, starting before graduation, in their training programs.
Alan : Sağlık Bilimleri
Dergi Türü : Ulusal
Benzer Makaleler | Yazar | # |
---|
Makale | Yazar | # |
---|