Amaç: Akut respiratuar distres sendromu (ARDS) pulmoner veya ekstrapulmoner nedenlerle gelişerek, akciğerlerde ciddi fonksiyon kaybına veya mortaliteye neden olabilen bir klinik sendromdur. Dekspantenol antioksidan ve anti-inflamatuar etkilere sahip önemli bir tedavi edici ajandır. Materyal-Metod: Çalışmada oleik asit kullanılarak oluşturulan akut respiratuar distres modelinde dekspantenol’ün anti-inflamatuvar ve antioksidan özellikleri değerlendirilmiştir. Bu amaç doğrultusunda 50 dişi Wistar-albino rat beş gruba ayrıldı (n: 10). Gruplar Control (C), Oleik asit (O), Dekspantenol+Oleik asit (DO), Dekspantenol+Oleik asit+Despantenol (DOD) ve Oleik asit+Dekspantenol (OD) olarak adlandırıldı. Sıçanlar sakrifiye edildikten sonra serum örneklerindeki interlökin-1α ile Tümör Nekroz Faktör alfa düzeyleri belirlenmiştir. Akciğer dokusunda ise ışık mikroskobu ile histopatolojik inceleme ve malondialdehid doku, glutatyon peroksidaz, katalaz enzim aktivite düzeyleri ölçümleri yapılmıştır. Bulgular: Elde edilen sonuçlar, oleik asit verilerek tedavi uygulanmamış grupta histopatolojik olarak anlamlı düzeyde akut akciğer hasarı tespit edilmiştir. Doku örneklerine yapılan biyokimyasal analizler histopatolojik sonuçları desteklemektedir. Tedavi gruplarından elde edilen sonuçlar, oleik asidin neden olduğu hasarın dekspantenol tedavisi ile birlikte azaldığını göstermektedir. Özellikle oleik asit uygulanan gruplarda meydana gelen MDA düzeylerindeki artış ve tedavi gruplarında ki azalma ile antioksidan parametrelerdeki artış, oksidatif hasarın etkisini göstermektedir. Sonuçlar: Sonuç olarak dekspantenol uygulamasının deneysel akut respiratuar distres sendromu gelişimini önlemede etkili olduğu, bu etkinin dekspantenolun anti-inflamatuvar ve antioksidan özellikleri sayesinde olduğunu düşünülmektedir.
Objective: Acute respiratory distress syndrome (ARDS) is a clinical syndrome that can develop due to pulmonary or extrapulmonary causes, causing serious loss of function or mortality in the lungs. Dexpanthenol is an important therapeutic agent with antioxidant and anti-inflammatory effects. In the study, anti-inflammatory and antioxidant properties of dexpanthenol were evaluated in the acute respiratory distress model created using oleic acid. Material and Method: For this purpose, 50 female Wistar-albino rats were divided into five groups (n:10). The groups were named as Control (C), Oleic acid (O), Dexpanthenol+Oleic acid (DO), Dexpanthenol+Oleic acid+Despanthenol (DOD) and Oleic acid+Dexpanthenol (OD). After the rats were sacrificed, levels of interleukin-1α and Tumor Necrosis Factor-alpha in serum samples were determined. In the lung tissue, histopathological examination and measurements of malondialdehyde tissue, glutathione peroxidase, catalase enzyme activity levels were made with light microscopy. Results: The results obtained showed that histopathologically significant acute lung injury was detected in the group that was not treated with oleic acid. Biochemical analyzes performed on tissue samples support histopathological results. Results from treatment groups show that the damage caused by oleic acid decreases with dexpanthenol treatment. Especially MDA levels as oxidative parameter and CAT and GSH levels as antioxidant parameters show the effect of oxidative damage. Conclusions: In conclusion, it is thought that the application of dexpanthenol is effective in preventing the development of experimental acute respiratory distress syndrome, and this effect is due to the anti-inflammatory and antioxidant properties of dexpanthenol.
Field : Sağlık Bilimleri
Journal Type : Uluslararası
Relevant Articles | Author | # |
---|
Article | Author | # |
---|