Amaç: Mesane kanseri en sık görülen malign hastalıklardan biridir ve hastaların yaşam kalitesini olumsuz etkilemektedir. Bu prospektif ve tanımlayıcı çalışma, mesane kanseri cerrahisi sonrası hastaların 1 yıllık yaşam kalitelerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Çalışmaya bir üniversite hastanesinin Üroloji Kliniği'nde ilk kez mesane kanseri tanısı almış ve ameliyat olmuş 28 hasta dahil edilmiştir. Veriler preoperatif dönemde ve taburculuk sonrası 1., 6., 9. ve 12. aylarda Hasta Bilgi Formu, Taburculuk Sonrası Sorunları Değerlendirme Formu ve EORTC QLQ-C30 kullanılarak toplanmıştır. Bulgular: EORTC QLQ-C30 fonksiyonel ölçeklerinde ortalama puanlar 89,9±11,5 (1. ay) ve 93,3±7,6 (12. ay), semptom ölçeklerinde 10,4±10,2 (1. ay) ve 2±4,1 (12. ay), genel sağlık durumu/yaşam kalitesi ise 65,5±20,4 (1. ay) ve 76,8±10,5 (12. ayın sonu) bulunmuştur (p<.005). Bulgular, zaman içinde yaşam kalitesinde bir iyileşmeyi olduğunu belirtmektedir. Hastalarda birinci ayda ağrı, halsizlik, iştahsızlık ve idrar kaçırma sorunları gözlenmiştir. Sonuç ve Öneriler: Mesane kanseri cerrahisi sonrası hastaların yaşam kalitesi zamanla artmaktadır. Hastaların sorunlarının 1 yıllık takibi, hastaya özgü bakım planlarını geliştirmek ve yaşam kalitesini desteklemek için bir rehber niteliğindedir.
Purpose: Bladder cancer is one of the most common malignant diseases and significantly impacts the quality of life of patients. This prospective descriptive study aims to assess the 1-year quality of life in patients who underwent bladder cancer surgery. Methods: The study included twenty-eight patients who had received a first-time diagnosis of bladder cancer and had undergone surgery in the Urology Clinic of a university hospital. Data were collected using the Patient Information Form, Post-Discharge Problems Evaluation Form, and the EORTC QLQ-C30 during the preoperative period and at the 1st, 6th, 9th, and 12th months after discharge. Results: The mean scores on the EORTC QLQ-C30 functional scales were 89.9±11.5 (1st month) and 93.3±7.6 (12th month), those on the symptom scales were 10.4±10.2 (1st month) and 2±4.1 (12th month), and those on the global health status/QoL were 65.5±20.4 (1st month) and 76.8±10.5 (end of the 12th month) (p<.005). These findings reflect an improvement in quality of life over time. In the first month, patients experienced pain, fatigue, anorexia, and urinary incontinence problems. Conclusions and Suggestions: The quality of life of patients who underwent bladder cancer surgery improved over time. The one-year follow-up period for patients’ problems serves as a guide for developing patient-specific care plans and support for enhancing their quality of life.
Benzer Makaleler | Yazar | # |
---|
Makale | Yazar | # |
---|