Gürcistan’da Gürcülerin yanı sıra bu ülkede ihtiyaçları ve kültürel özlemleri ile bir yaşam biçimi oluşturan diğer milletlerde de yaşamaktadır. Ancak çoğu durumda, mezhepsel, etnokültürel ve dilsel farklılıklar nedeniyle belirli marjinalleşme belirtileri de gözlemlenmiştir. Bu nedenle, nüfusun birliğini sağlamak için devletin vatandaşlarının yakınlaşmasını engelleyen tüm faktörlerin üstesinden gelmesi gerekmektedir. Bunlardan en önemli sayılan biri de dil yeterliliği sorunudur. Devlet diline hâkim olmak ise başarı için vazgeçilmez bir koşul olarak kabul edilmiştir. Bildiğiniz gibi bir ülkenin egemenliği büyük ölçüde devletin diline bağlıdır; devlet dilinin korunması ve yaygınlaştırılması devletin istikrarının garantisidir. Ülkedeki dil sorunu ise sivil entegrasyon eksikliğini açıkça göstermektedir. Dil, sivil birliğinin garantisidir; en azından insanlar birbirini anlamalı, başka bir deyişle "Aynı dili" konuşmaları gerekir. Günümüzde devletin temel önceliği, ülke nüfusunu tek bir sosyal alanda buluşturmaktır. Bu yol ise devletin resmi diline sahip olmaktan geçer. Ermenistan, Gürcistan'a komşu olan ülkelerden biridir. Bu nedenle, Ermenilerin tarihsel olarak Gürcistan ve Ermenistan arasında kolayca hareket etmeleri de doğaldır. Ermeniler birçok durumda Gürcistan’a yerleştiler ve iş sahibi de oldular. Geçmişte Ermenilerin göçü genellikle askeri veya afet nedeniyle, bazen ticari ve diğer ekonomik çıkarlardan ve bunun gibi nedenlerden dolayı olmuştur. Sovyetler Birliği dönemi Ruslaştırma politikası ve Sovyet Cumhuriyetlerin bağımsızlığı üzerindeki kısıtlama koşullarında Gürcüce konuşmayan nüfus yasal olarak sadece Gürcü vatandaşlığına sahipti, ama zihinsel olarak nüfusun tanımsız bir sivil kimliği vardı. Sovyetler Birliği'nin çöküşünden sonra sivil entegrasyon süreci daha karmaşık hale geldi. Oluşan durumun birkaç sebebi vardı: • Gürcüce konuşmayan nüfusun Gürcü dilini öğrenmek için düşük motivasyonu ve devlet iradesinin zayıflığı; • Gürcistan'ın Gürcüce konuşmayan nüfus için Gürcü dilinin "ikinci dil" olarak vasfetmesi ve böylece anılan nüfusun motivasyonunu düşürmesi; • Gürcüce konuşmayan nüfus için Gürcü dili ders kitaplarının ve öğretmenlerin düşük nitelikleri; • Gürcüce konuşmayan nüfus için Gürcü dilini öğretme metodolojisinin kusurlu oluşu.
В грузинском государстве, помимо грузин, проживают люди других национальностей, образ жизни, потребности и культурные устремления которых формируются и развиваются именно в этой стране, но во многих случаях из-за конфессиональных, этнокультурных и языковых различий могут иметь место определенные признаки маргинализации. Таким образом, для обеспечения единства населения необходимо преодолеть все препятствия, мешающие сближению граждан государства. Одним из важнейших препятствий на этом пути является проблема языковой компетенции. А всеобщее знание государственного языка - непременное условие успеха. Как известно, суверенитет страны во многом зависит от государственного языка; забота, защита и популяризация государственного языка - залог стабильности государства. Таким образом, языковая проблема в стране однозначно указывает на дефицит гражданской интеграции (Качкачишвили, 2016: 4-5). Язык - единственный гарант гражданского единства; по крайней мере, люди должны понимать друг друга, проще говоря, они должны говорить «на одном языке». На сегодняшний день главный приоритет государства - интеграция населения страны в единое социальное пространство, и этот путь проходит через владение государственного языка. Армения - одна из стран, граничащих с Грузией, поэтому естественно, что армяне исторически легко перемещались между Грузией и Арменией, и во многих случаях они поселялись в этой стране и устраивались на работу. В прошлом миграция армян часто носила характер эвакуации из-за военных или экологических катастроф, иногда исходя из торговых и других экономических интересов и т. д. В условиях советской политики русификации и режима ограничений независимости республик, негрузиноязычное население юридически имело гражданство Грузии, но ментально у населения оказалась неопределенная гражданская идентичность. Даже после распада Советского Союза процесс гражданской интеграции усложнился. Существует несколько причин: • Низкая мотивация негрузиноязычного населения к изучению грузинского языка; • Слабость государственной воли; • Квалификация государством грузинского языка как «второго языка» для негрузиноязычного населения Грузии, тем самым понижая мотивацию этого населения; • Низкая квалификация учебников и учителей грузинского языка; • Несовершенство методики преподавания грузинского языка.
Alan : Filoloji; Güzel Sanatlar; Sosyal, Beşeri ve İdari Bilimler
Dergi Türü : Uluslararası
Benzer Makaleler | Yazar | # |
---|
Makale | Yazar | # |
---|