Araştırmada, 11-12 yaş grubu futbolculara uygulanan farklı dinamik ısınma protokollerinin performans parametresi olarak nitelendirilebilen dikey sıçrama, 30m sprint ve Illinois çeviklik testlerine etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmaya Kocaeli ilinde bulunan 1937 seka spor kulübünün, futbol okulunda aktif bir şekilde antrenmanlara katılan gönüllü 19 erkek(yaş:11,52±0,51 yıl), (boy:145,21±6,22 cm), (ağırlık:44,90±36,12 kg) katılmıştır. Futbolculara birbirini izlemeyen ayrı günlerde 2 farklı ısınma protokolü uygulanmıştır. Isınma protokolleri, akut olarak iki ayrı protokol şeklinde, sadece 5 dakika koşu ve ardından dinamik ısınma egzersizlerinden oluşan Protokol A(PA) ve 5 dakika koşu ardından yin-yoga statik germe egzersizleri+dinamik ısınma egzersizlerini içeren Protokol B(PB)’den oluşmaktadır. Futbolculara her ısınma protokolünden sonra dikey sıçrama, 30m sürat ve illinois çeviklik testlerini uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde SPSS 22.0 programı kullanılmıştır. Bu çalışmada, PA uygulanan futbolcuların dikey sıçrama test sonuçları(32,32 ± 5,96 cm) ile PB uygulanan futbolcuların dikey sıçrama test sonuçları(30,68 ± 5,96 cm) arasında PA‘de artış yönünde anlamlı farklılık bulunmuştur(p<0,05). Her iki protokol grubunun, Illinois çeviklik testi ve 30m sprint testi sonuçları arasında istatiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır(p>0,05). Sonuç olarak dinamik ısınma öncesi yapılan yin-yoga germe egzersizlerinin(PB) dikey sıçrama performansını düşürdüğü, sadece dinamik ısınmanın(PA) dikey sıçrama performansına akut dönemde daha etkili olduğu, 30m sprint performansında ve illinois çeviklik testinde ise iki ısınma protokolü arasında anlamlı bir fark olmadığı tespit edilmiştir. Buna bağlı olarak bu yaştaki çocuklara belirlenen amaç doğrultusunda ve kişi bazında ısınma protokollerinin oluşturulması ve bu protokollerde akut dönemde yin-yoga türü statik germe egzersizlerine yer verilmemesi daha doğru olacaktır.
The study was aimed at investigating the effects of the various dynamic heating protocols applied to footballers aged 11-12 as performance parameters on the vertical jumping, 30m sprint and Illinois elasticity tests. The study included 19 volunteer men (age: 11,52±0,51 years), (boy: 145,21±6,22 cm), (weight: 44,90±36,12 kg), who participated actively in training in the football school of the 1937 Seka sports club in Kocaeli. Two different heating protocols have been applied in separate days that do not follow each other for footballers. The heating protocols are formed in acute two separate protocols, consisting of only 5 minutes of running and then dynamic heating exercises, and 5 minutes of running and then Yin-Yoga static stretching exercises + dynamic heating exercises. After each heating protocol, footballers were subjected to vertical jumping, 30m speed and Illinois elasticity tests. The analysis of the data was used by the SPSS 22.0 program. In this study, there was a significant difference in the direction of increase in PA between the vertical jumping test results (32.32 ± 5.96 cm) and the vertical jumping test results (30.68 ± 5.96 cm) of the footballers applied PA (p<0.05). There was no statistically significant difference between the two protocol groups, the Illinois elasticity test and the 30m sprint test results (p>0,05). As a result, it was found that pre-dynamic heating yin-yoga treating exercises (PBs) reduced the vertical jumping performance, that only dynamic heating (PAs) was more effective on the vertical jumping performance in the acute period, and that there was no significant difference between the two heating protocols in the 30m sprint performance and the Illinois flexibility test. Accordingly, it would be more appropriate for children of this age to create heating protocols in accordance with the objective and on the basis of the person and not to include static thinning exercises of the type of yin-yoga in the acute period in these protocols.
Dergi Türü : Ulusal
Benzer Makaleler | Yazar | # |
---|
Makale | Yazar | # |
---|